نمانم كه پى برنهد بر زمين * بگيرم به مردى سراسر زمين . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . يار من * نهد در دل دشمنان خار من بيامد رسول هلاكو چو باد * به بغداد پيغام و فرمان بداد بگفت آن حكايت به نزد وزير * فروخواند آن نامهء [ دلپذير ] . . . . . . . . . . . . . . . . . . مانند دود * به نزديك مستعصم آورد زود بر او خواند هرچ اندر آن نامه بود * ز دانش در او كرده هنگامه بود به شه آن وزير دل‌افروز گفت * چه خواهى جواب وى آن روز گفت . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . كامياب * كه بر توست شاه جهان را جواب برو آنچه دارى جوابش بگوى * به ميدان دانش درانداز گوى به زر تو هم آن دفع كردن بكن * بگو آنچه دانى بديشان [ سخن ] . . . . . . . . . . . . . . . . . . مرا . . . . . . . . . . . . . . . . . . . آورد * غم اندرون بىقياس آورد در گنج من بر شما بسته نيست * ز بهر درم جان من خسته نيست اگر خصم برگردد از من به زر * ببر هرچ خواهى و نامش [ مبر ] . . . . . . . . شيرين چو شايد خريد * ز سيم و ز زر دل ببايد بريد ز خيل تتار اين جهان تار شد * به چشم اندرم سيم و زر خوار شد به نزد فرستاده آمد وزير * كمان كرد چندان بيفكند [ تير ] . . . . . . . . . . . . . . با شهنشه بگوى * كه آب مرادت روان شد به جوى نهادست خواب خوش آراسته * بد آنجا ز هرگونه‌اى خواسته در اين كار كردن نشايد درنگ * بيا و برآراى از بهر جنگ . . . . . . . . . . . . . ملك آيد به دست * سر بدسگالان كنى پاك پست فرستاده را برد تشريف داد * روان كرد بازش به كردار باد بيامد فرستاده و بازگفت * حديثى كه بشنيده بود از نهفت . . . . . . . . . . . . . . . شاه كشورگشاى * به اسب اندرآورد چون پيل پاى سپاهى به كردار درياى چين * به جنبش درآمد سراسر زمين ز چين و ز هند و ز روم و ختن * سپاهى بيامد پى تاختن . . . . . . . . . . . روان كرد شاه جهان * به دل در ورا بود راز نهان بدى . . . . . . . . در سال پنجاه و پنج * جهانى به جوش آمد از درد و رنج